Maar o wee, wat bitt’re smart!

web fruit

Eerlijk zullen we alles delen

Suikergoed en marsepein

Maar o wee, wat bittere smart

Hoe waar! Want “suikergoed en marsepein” leiden uiteindelijk tot bitt’re smart als je geen maat kunt houden. Zó had ik nog nooit tegen de tekst in dit liedje aangekeken! 😉

Maar, zoals ik in mijn blog van vorige week (over chocolade) al schreef, ik wil mijn blogs vanuit het positieve insteken. En dus geen relaas over hoe slecht suiker wel niet is. Daar wordt al meer dan genoeg over geschreven. En ik houd mijn lezers voor zeer intelligente, kritische consumenten die geen enkele behoefte hebben aan dat belerende vingertje. Daarom wil ik mijn aandacht richten op de positieve ingrediënt in marsepein: de amandel. Want naast suiker is marsepein immers ook rijk aan amandelen! En ik ben een liefhebber van amandelen, als kind al. Mijn moeder gaf ons vroeger bij de borrel vaak een handje amandelen in plaats van chips. Heerlijk vond ik dat!

De amandel is overigens geen noot …

Een amandel wordt vaak gezien als een noot maar is eigenlijk een pit. De amandel is het zaad van de amandelboom (Prunus dulcis) en behoort plantkundig, heel verrassend, tot de rozenfamilie. Meer specifiek is de amandel lid van de pruim subfamilie samen met de pruim, abrikoos, kers, perzik en nectarine. Misschien heb je de pit van een perzik wel eens ontleed? Lijkt inderdaad verdacht veel op een amandel, vind je niet?

… maar gedraagt zich wel als een noot

Met noten heeft de amandel gemeen dat hij rijk is aan gezonde onverzadigde vetzuren (omega-9 vetzuren). En daarmee zijn amandelen, net als de avocado, heel gezond voor hart- en bloedvaten. Uit eerder onderzoek was ook al gebleken dat het eten van verse ongebrande amandelen kan helpen het LDL-cholesterol te verlagen.

… en is het ook nog eens een prachtige bron van eiwitten

Amandelen zijn ook zeer rijk aan eiwitten (ca. 20%). Ter vergelijking: 100 gram ei bevat 13 gram aan eiwit – 100 gram amandelen maar liefst 20 gram! De eiwitten in de amandel zijn licht verteerbaar. Dat maakt dat je van amandelen amandelmelk kunt maken, dat een volwaardige vervanger is van gewone melk. Zeer aan te raden voor mensen met spijsverteringsklachten.

… en nog veel meer rijkdom

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is bevatten amandelen ook nog eens:

  • vitamine E; een belangrijke anti-oxidant, van belang in verband met (wederom) hart- en bloedvaten.
  • magnesium; o.a. nodig voor de energiestofwisseling in het lichaam, de overdracht van zenuwprikkels, de opbouw van botten en het goed functioneren van de spieren.
  • mangaan; nodig voor de vorming van botweefsel en heel belangrijk voor mensen die blessuregevoelig zijn. Mangaan speelt ook een belangrijke rol bij de leverontgifting en de energieaanmaak op celniveau.
  • chroom; nodig voor het stabiel houden van de bloedsuikerspiegel. Daarnaast speelt het ook een rol bij de vetstofwisseling. Tekorten aan chroom worden vaak gezien bij overgewicht.

Als tussendoortje kunnen amandelen als gezond snoepgoed dan ook een waardevol onderdeel vormen van een gezond dagelijks menu. Want ondanks de hoge calorische waarde van amandelen, leveren ze geen bijdrage aan gewichtstoename bij normaal gebruik (1 tot 2 handjes per dag). Het mooie is dat je zelfs helpt de eetlust te voorkomen en de spijsvertering te bevorderen.

Eet een amandel overigens bij voorkeur rauw, mét het bruine vliesje. Dat vliesje is bevat namelijk flavonoïden die een belangrijke beschermende werking hebben tegen het afsterven van cellen als gevolg van oxidatieschade. De amandel kan zo dus ook nog eens bijdragen aan vermindering van het risico op ziektes waarbij je langzaam maar zeker aftakelt.

Amandelen in de keuken

Ik gebruik zelf steeds vaker ook amandelen in de keuken en wel in de vorm van amandelmeel. Amandelmeel is een prachtige vervanger van gewoon tarwemeel. Het is, zoals gezegd, veel rijker aan eiwitten en daarentegen armer aan koolhydraten. Dat laatste heeft als groot voordeel dat het dus veel minder invloed heeft op je bloedsuikerspiegel, waardoor je dan ook minder snel last hebt van een dip.

Daarnaast is amandelmeel uiteraard glutenvrij, het is immers geen graan, en is daarom met name ook zeer geschikt voor mensen met darmklachten en daaraan gerelateerde ziekten.

De eiwitten en vetten zorgen voor een betere verzadiging, waardoor je er maar weinig van nodig hebt. Volume in je baksel krijg je door er bijvoorbeeld abrikozen en eieren aan toe te voegen. Produkten van amandelmeel kunnen overigens wel makkelijk aanbranden. De temperatuur van de oven moet dan ook niet te hoog, de baktijd word daarom vaak wat verlengd.

Marsepein

Vorige week heb ik jullie een lekker alternatief voor het klassieke marsepein beloofd. Onderstaand recept heb ik uit Weten van (h)eerlijk eten van Rineke Dijkinga. Ik heb het al eerder genoemd als één van mijn meest favoriete kookboeken.

  • 100 gram geweekte, gepureerde abrikozen
  • 120 gram amandelmeel
  • 1 ei
  • 2 druppels vanillearoma
  • 7 druppels stevia
  • 4 theelepels kokosvezel
  • scheutje likeur (bijv. Cointreau)
  • scheutje citroensap

Snijdt de abrikozen in grove stukken en laat een uur wellen in kokend water. Daarna pureren en af laten koelen. Meng de ei erdoor en voeg likeur, aroma, stevia en citroensap toe.

In een tweede kom meng je amandelmeel met de kokosvezel. Voeg de abrikozenpuree eraan toe en roer dit goed, eventueel met een staafmixer (voor een fijnere structuur).

Proef of het deeg goed van smaak is.

Maak balletjes van het deeg of steek met vormpjes leuke figuurtjes uit. Leg deze op bakpapier op een bakplaat.

Je bakt deze marsepeinvervanger in een oven op 140 graden in ca 40 minuten.

Eet met mate, maar geniet!

Bronnen: